Home » Aandoeningen » Achtervoet » Achillespees pathologie

Achillespees pathologie

Onafhankelijk of U een trauma hebt doorgemaakt, of er een overbelasting door overmatig sporten optreedt, kan ook spontaan pijn ontstaan in of in de buurt van de Achillespees. Verschillende ziektebeelden moeten hierbij van elkaar onderscheiden worden, maar kunnen natuurlijk gecombineerd voorkomen.

  1. Focale nodulaire tendinopathie

    Definitie

    U hebt pijn op ongeveer 2 tot 5 cm van de aanhechting van de Achillespees op het hielbeen en is er een verdikking te voelen voornamelijk aan de binnenzijde van de pees, dan is het goed mogelijk dat U last hebt van een focale nodulaire tendinopathie.

    Oorzaken

    De echte oorzaak is niet gekend maar men vermoedt dat een kleine pees, aanleunend tegen de Achillespees, ermee verkleefd geraakt, waardoor er een ontsteking en verdikking op die plaats ontstaat.

    Behandeling

    Vooreerst moet men kinesitherapie volgen en een speciale enkelbrace dragen. In de meeste gevallen zal dit volstaan. Indien de pijn echter aanhoudt, kan een ingreep worden gepland met als doel die verkleving weg te nemen en de ontsteking te verminderen. Dit gebeurt in daghospitaal. Normaalgezien mag U onmiddellijk, mits bescherming van krukken, opnieuw steunen na de operatie.

  2. Niet-insertionele tendinopathie

    Definitie

    Dit wordt omschreven als pijn in de Achillespees zelf, behalve ter hoogte van zijn aanhechting op het hielbeen.

    Oorzaken

    Opnieuw is de echte oorzaak niet gekend, maar men vermoedt dat het een combinatie is van verminderde doorbloeding van de pees, abnormale genezingsverschijnselen na een mineur trauma, ouderdoms-verschijnselen,….

    Behandeling

    Bij de meeste patiënten treedt een vermindering van de klachten en een terugkeer naar hetzelfde sportniveau op, na het volgen van kinesitherapie. Alternatieven zijn het injecteren van geconcentreerde bloedplaatjes en/of het uitvoeren van een peignage (+ dit zijn kleine insneden op verschillende plaatsen in het zieke gedeelte van de pees, met als doel een bloeding te veroorzaken, en aldus een genezing te brengen).

  3. Insertionele tendinopathie

    Definitie

    Hierbij is de pijn in hoofdzaak gelokaliseerd ter hoogte van de aanhechting van de pees op het hielbeen.

    Oorzaken

    Aanvankelijk kan op gewone röntgenopnames niets worden gezien, maar na verloop van tijd gaan bepaalde delen van de overgang pees-bot zich verkalken. Hierdoor wordt dit deel dan relatief stijver ten opzichte van de rest van de peesaanhechting, wat uiteindelijk leidt tot ontstekingen.

    Behandeling

    De behandeling bestaat uit een hakverhoging, wat de spanning op de peesaanhechting vermindert. Het injecteren van Cortisone of één van zijn afgeleide produkten, kan juist deze peesaanhechting verzwakken en soms leiden een ruptuur.
    Indien een hakverhoging en kinesitherapie geen verbetering geven, moet men een scanner overwegen om duidelijk na te gaan waar ter hoogte van de aanhechting zich verkalkingen bevinden. Vermits de verkalkingen aanwezig zijn in de pees zelf, kan men deze enkel met open chirurgie verwijderen. Afhankelijk van de grootte ervan, moet men soms de pees opnieuw vasthechten aan het bot met een botanker, al dan niet verstevigd door de buigpees van de grote teen ook te transplanteren.

  4. Haglund

    Definitie

    Dit is de situatie waarbij de slijmbeurs tussen het hielbeen en de Achillespees ontstoken is.

    Oorzaken

    Deze ruimte, dewelke in normale omstandigheden heel fijn is, raakt door verhoogde wrijving opgezwollen en ontstoken.

    Symptomen

    De pijn is terug te vinden iets hoger dan waar de pees zich aanhecht op het bot en iets meer naar de zijkanten toe.

    Behandeling

    Een hakverhoging laat toe de pees ietwat te verwijderen van het bot en zodoende de wrijving tussen beide te verminderen. De combinatie met kinesitherapie geneest de meeste gevallen van “Haglund disease”.
    Af en toe wordt chirurgie overwogen, steeds met als doel ervoor te zorgen dat er geen conflict meer optreedt tussen de pees zelf en het bot:

    • Onze voorkeur gaat uit naar het verwijderen van de botuitgroei met een kijkoperatie daar de revalidatie na de ingreep duidelijker vlugger verloopt.
    • Het verwijderen van de botuitgroei, alsook van de ontstoken slijmbeurs kan eveneens gebeuren met een open chirurgie.
    • Een andere techniek is het uithalen van een stuk bot van het hielbeen via een osteotomie. Dit vraagt echter een langere revalidatie, daar de twee botfragment moeten worden vastgezet met een schroef, en ook omdat ze slechts opnieuw aan elkaar zijn vastgegroeid na minimum 6 weken. Gedurende die 6 weken mag men niet steunen en wordt ook vaak een gips aangelegd.